Ergenis nummer 1

Voordat je begint met lezen, moet je wat geschiedenis weten.
Deze jongen heeft niks verkeerd gedaan, hij had het alleen beter moeten plannen.
Hij en ik hebben verkering gehad, terwijl hij niet verlieft op me was.
Veel leesplezier!

Beste naam weggehaald,

Deze brief richting jou is niet kwetsend bedoeld, maar om je te wijzen op dingen die je bij je volgende vriendinnetje misschien anders kan doen.

Je zegt in je brief dat je nooit echt verliefd op mij bent geweest. Dus hierbij mijn vraag, waarom heb je dan verkering met mij genomen? Kom niet aanzetten met zoiets van: ‘ik kan toch moeilijk nee zeggen tegen zo’n leuk meisje.’ . Dat vind ik namelijk geen goede reden en vooral niet als je al bijna vijf maanden verkering met mij had.

Ook zei je in je brief dat ik niet doorhad wanneer je geen zin in mij had, of mijn mond moest houden. Dit heb ik wat moeilijker door vanwege mijn beperking, daar kan ik gewoonweg niks aan doen. Maar misschien moet je het gewoon de volgende keer zeggen. Bijv. als ik mijn mond moest houden of je hebt geen zin in me, moet je gewoon zeggen: ‘Liefje, hou je mond.’ of: ’Liefje, ik heb gewoon even geen zin in je.’ Als je dat gewoon gezegd, had ik dat gerespecteerd, en dat snap ik dan ook.

Over dat liegen dat ik bij een vriendin ben, terwijl ik bij jou ben, dat is iets wat ik nodig moet afleren. Het zit namelijk zo, bij een van mijn vorige relaties mocht ik van mijn moeder hem maar een keer per week zien, maar ik ging ook even langs vanuit mijn werk, terwijl mijn ouders dachten dat ik aan het werk was, of bij een van mijn vrienden in de buurt. Uiteindelijk kwam de waarheid toch naar voren, en dat is ook wat ik heb geleerd, dat je er gewoon niks mee opschiet.

Ook schrijf je: ‘Ik vind dat je je soms té thuis voelt bij mij.’  Ik zie dit als een positief iets, want dat betekend dat ik mezelf bij je kan zijn, en dat is in een relatie belangrijk, vind ik. Ik weet niet wat jij ervan vind, maar dat is echt aan jou.

Wat ik mij nou echt afvraag, zoals eerder in deze brief geschreven, is waarom je verkering met mij nam, en het pas na 6 maanden uitmaakte. Ik dacht, ik heb eindelijk een jongen gevonden die van mij houd zoals ik ben, en niet anders, maar nee dus, jij was gewoon niet verliefd op me en daar baal ik behoorlijk van.

Waar ik wel blij om ben is dat je het recht in mijn gezicht hebt uitgemaakt, zo toon je ten minste nog een beetje respect voor mij, en dat vind ik fijn. Alleen, wil je bij je volgend vriendinnetje niet vier dagen van te voren een sms’je sturen naar de desbetreffende persoon met daarin: ‘ik wil even met je praten. X’. door dat sms’je heb ik vier dagen met een misselijk gevoel rondgelopen. De dag voordat je het uitmaakte was dat zelfs zo erg dat ik heb lopen kotsen. En dat gun ik zelfs mijn aartsvijand niet, dus ook niet je volgende meisje. Dus voortaan gewoon doen op de dag zelf, of als je zo’n sms’je stuur, die dag ook gewoon praten met haar. Zo voorkom je allerlei misverstanden en problemen bij jezelf en de desbetreffende persoon.

Hopelijk heb je hier wat aan.

Groetjes, en misschien tot ziens,

Begrijpen jullie mijn reactie, of was het overdreven?

Xoxo MJ